Późny listopad to dość nietypowa pora na chodzenie po górach, jednak wysokie jak na tą porę roku temperatury sprzyjały różnym wyprawom. A jeżeli takie wyjście w góry odbywa się ze wspaniałą ekipą to czego chcieć więcej? :)

Pod koniec listopada wybraliśmy się w składzie polsko-ukraińskim na Tarnicę, najwyższy szczyt Bieszczadów (1346 m n.p.m.).

Widoki były piękne, chociaż na dole zaczęliśmy marsz przez mgłę. W miarę wchodzenia na szczyt krajobraz Bieszczadów robił się coraz ciekawszy. Piękne połoniny, właściwie brak innych turystów, słońce przedzierające się przez chmury, mgła, chłód powietrza, mnóstwo błota i wspaniałe nastroje nas wszystkich :).

Jedni turyści schodzący z góry mówili, żeby nie przejmować się mgłą tutaj bo z Tarnicy wszystko widać. My jednak nie mieliśmy tego szczęścia. Kiedy dotarliśmy na szczyt nie było już widać niczego oprócz mgły :)